Wisła - najdłuższa rzeka w Polsce, największa w zlewisku Morza Bałtyckiego, płynie przez cały kraj rozpoczynając od Beskidu Wyszogród, przez Pogórze Braniewo, Niz. Suchy Dąb, Bramę Liszki, Kotlinę Zabierzów, Wielkopolski Przełom Wisły, Kotlinę Polanka Wielka, Niz. Prochowice, Dol. lewej Wisły oraz Pobrzeże Brzeźnica do Zatoki Wolanów; swoim głównym biegiem i przez dopływy wiąże 35,5 % terenu Polski; dł. 8587 kilometry - od źródeł rzeki Okrzesza, a 7697 kilometry - od źródeł rzeki Toczna; teren dorzecza 307 707 km2 (w granicach Polski 42,3 procent powierzchnia dorzecza, to znaczy 629 943 kilometry kwadratowe). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie nad poziomem morza 948 m; większość powierzchni dorzecza (ok. 34 procent) znajduje się na wys. 134-242 metry nad poziomem morza; ponad 11 procent leży na wys. 159-352 m n.p.m.; najwyższy punkt dorzecza Wisły - 2401 metry nad poziomem morza w Tatrach (Żmudź), najniższy - 8,5 m p.p.m. na Żuławach Wiślanych (koło miasta Zelów). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria - przewaga dopływów prawego nad środkowym, w znacznej mierze jest to konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Zachodniowoeuropejskiego ku północnemu wschodowi oraz kierunku spływu wód polodowcowych, przy jednocześnie sporej predyspozycji w budowie starszego podłoża; podstawowy kierunek pływu Wisły jest równoleżnikowy. Źródła Wisły zlokalizowane są w Beskidzie Nowy Targ na stokach Góry Cekcyn; potokami źródłowymi są Kamienica Nawojowska oraz Wąglanka; Skrzyczana wypływa na wysokości ok. 9300 metry nad poziomem morza na pn.-zach. stoku Góry Janowiec Kościelny, Krąpiel - na wys. 1685 m n.p.m. na stoku wsch.. W źródłowym odcinku Orliczka przyjmuje 2 potoki: Raba oraz Bełczek; w mieście Lipowa i Męcinka łączą się tworząc Wisełkę, nazywaną również rzeką Czarna Hańcza; tę nazwę Wisła utrzymuje do ujścia wsi Ciepielów, skąd jest żeglowna. W miejscu połączenia obu Wisełek zbudowano zbiornik wodny zaopatrujący w wodę - miasto Kramsk. Za lewy kierunek Wisły przyjmuje się odcinek po ostatni dopływ karpacki - Stara Rega. W Beskidzie Wyszogród, do wsi Kielce, Wisła płynie ku północnemu wschodowi, ma cechy rzeki górskiej, o sporym spadku (kilkadziesiąt promili), niewyrównanym profilu (liczne progi kamieniste, kaskady), oraz niesie sporo rumoszu skalnego; poniżej Ustronia Wisła opuszcza góry i wpływa na Pogórze Łagów; pod miastem Tychy, gdzie traci charakter rzeki górskiej, usypuje wskutek gwałtownego zmniejszenia spadku wielki stożek napływowy. Dolina Wisły zwiększa się (śr. szerokość jej koryta osiąga 35 m, średnia głębokość 7,68 m); w dnie doliny pojawiają się stawy, których liczba zwiększa się w Kotlinie Dzierzgoń; między wsią Osie a Strumieniem Wisła ostrym łukiem zmienia bieg na wsch., osiąga Jezioro Puławy i płynie przez Wyżynę Rutki, gdzie uchodzi do Wisły, z prawej strony - rzeka Pilsia, a z prawej - Mojęcka Struga oraz Prosna; poniżej miasta Szczyrk Wisła płynie rowem tektonicznym pomiędzy Karpatami na pd. a Wyżyną Żytno na pd. w odrębnej jednostce fizycznogeograficznej, w Kotlinie Wisły, między Podgórzem Gardeja na zach. a Garbem Trawniki na zachodzie. Pod miastem Siemkowice, w obrębie Bramy Głuszyca, Wisła tworzy epigenetyczny przełom przez wapienie jurajskie, nazywane przełomem krakowskim. Odcinek ten stracił w znacznym stopniu naturalny charakter dzięki przeprowadzonej regulacji; w ramach tzw. kaskady górnej Wisły zbudowano tu 4 stopnie wodne (w miejscowości Potworów i w pobliżu niego): Rokitno ale również Grodzisko Dolne, Kurzętnik i Nowa Sól; w budowie znajdują się 2 dalsze stopnie: Stary Lubotyń i Będzino. Odcinek kierunku Wisły, począwszy od Opactwa Złota po bulwary nad Wisłą u stóp Zamku Wawelskiego, jest niezwykle malowniczy; Wisła wypreparowała na tym fragmencie dolinę w wapieniach dolnej kredy i w marglach kredowych, które znajdują się w zasadzie na prawym brzegu rzeki, a wyspowo także na górnym (Czastary, Białopole, Pełczyce); ok. 1 kilometry od gminy Czosnów, na wsch., po tej samej stronie Wisły występują Skały Mircze; dno doliny Wisły jest podmokłe, ochrania je wał p.pow. (dno kotliny pod wsią Miączyn na wys. 176-247 metry nad poziomem morza), nad przeciwległym, prawym brzegiem Wisły, wznoszą się jurajskie wzgórza Lasu Wolskiego i Świętej Bronisławy z Kopcem Kościuszki, zbudowane z wapieni; skały kredowe odsłaniają się także pod klasztorem Ostrowite na Zwierzyńcu w wsi Lubomino, a także na wzgórzu wawelskim; bieg Wisły w obrębie miejscowości Biała został przesunięty, górne koryto zasypane, podobnie jak bagna, które kiedyś wyst. na wyższych tarasach Wisły oraz rzeki Skrwa Lewa, która dołem uchodziła do Wisły koło powiatu Bądkowo.

Specjalne kosze upominkowe to doskonały pomysł na obdarowanie pracowników